Fobia szkolna, której objawy i etiologię opisaliśmy w zeszłym tygodniu, występuje u 1-5% uczniów (czyli między 34 a 170 tys. uczniów). Czy można coś zrobić, aby zmniejszyć liczbę dzieci cierpiących na lęk przed szkołą?

I czy można pomóc tym, które po prostu szkoły nie lubią? Można, oto kilka wskazówek:

Zacznij od siebie

Zastanów się, jaką masz wizję świata i jakie emocje przekazujesz dziecku w związku z nim. Jeśli jest w Tobie dużo lęku lub tendencja do perfekcjonizmu, warto pomyśleć, jak pomóc sobie samej z tym problemem. Aby poprawić sobie jakość życia. I aby przekazać dziecku zaufanie do siebie i tego, co na zewnątrz.

Akceptuj dziecko takim, jakie jest

Dziecko jest istotą samą w sobie a nie przedłużeniem rodzica, jego własnością czy narzędziem do realizacji rodzicielskich ambicji. Ma swoje własne zainteresowania i preferencje. Zadaniem rodzica jest to uszanować. Zadbaj o to, aby szanując indywidualne gusta i predyspozycje, stawiać wymagania na miarę dziecka. W razie niepowodzeń wspieraj, zamiast obwiniać i mieć pretensje.

Zachęcaj do samodzielności

Dziecko już jako niemowlę zaczyna odkrywać świat. Jest to potrzebne, aby w przyszłości stało się niezależnym człowiekiem. Zachęcaj je do odkrywania i zdobywania nowych kompetencji. Podpowiadaj i bądź obok, zamiast wyręczać. Dziecko nie jest po to, aby rodzic mógł czuć się ważny i potrzebny, ale po to, aby iść własną drogą, realizując swoje zadania rozwojowe.

Wymagaj i wspieraj

Od początku stawiaj dziecku rozsądne wymagania. Zastanów się, co może już samodzielnie robić i oddaj mu te zadania. Jeśli czegoś nie potrafi, to je naucz. Gdy się uda – okaż uznanie, gdy nie wyjdzie – wspieraj i pytaj, czy dziecko potrzebuje pomocy, a jeśli tak, to jakiej. Ale nie krytykuj i nie obwiniaj. I nie wymagaj perfekcji.

Pokazuj świat i ludzi

Pokazuj dziecku świat i go objaśniaj. Pozwól innym osobom z rodziny wziąć udział w opiece nad dzieckiem. Nabierze wtedy zaufania do tego, co na zewnątrz. To najlepsza recepta na ukojenie lęku.

Działaj, gdy dziecko ma dysfunkcje

Wada wymowy, problemy z poruszaniem się, dysleksja, autyzm, niepełnosprawność itp., to problemy, z którymi pomoże poradzić sobie specjalista. Zadbaj o odpowiednią pomoc, zamiast odsuwać problem. Idź z dzieckiem na terapię (logopedyczną, psychologiczną), poszukaj grupy wsparcia, w której Ty i dziecko odzyskacie spokój i poczucie własnej wartości.

Mów, że będzie fajnie

Zanim dziecko pójdzie do szkoły, pokaż mu to miejsce jako fajne, a nie zagrażające. Mów prawdę, ale skupiaj się na pozytywach. Pokaż, jakie są korzyści z chodzenia do szkoły. Opowiedz o tym, jak Ty byłaś uczniem. Gdy już zacznie się rok szkolny, motywuj zamiast straszyć. Strach działa demotywująco.

Reaguj

Reaguj natychmiast, gdy dziecko doświadcza przemocy. Rozmawiaj z dzieckiem i nauczycielami. Współpracuj przy wypracowywaniu rozwiązania ze szkołą i wywiązuj się z ustaleń, które są po Twojej stronie. Jeśli przemoc dotyczy rodziny, szukaj ochrony i pomocy dla siebie i dziecka.

Działaj w celu rozwiązania problemów rodzinnych

Rozwód, konflikty między rodzicami, przemoc domowa, problemy finansowe, uzależnienie rodzica, śmierć bliskiej osoby to sytuacje wywołujące u dziecka silne, negatywne emocje. Zachęcaj dziecko, aby o niech mówiło, zamiast spychać je poza margines akceptacji i świadomości. Gdy tam pozostaną, nie znikną, ale będą rządzić naszym zachowaniem. Nie wciągaj dziecka, jako strony, w Twoje konflikty z ich drugim rodzicem. Choć to trudne i bolesne, staraj się, dla dobra swojego i dziecka, rozwiązywać je szybko i najskuteczniej, jak jesteś w stanie.

O Autorze

REDAKTOR DZIAŁU WYCHOWANIE

Racjonalna i logiczna. Marzycielka (ciekawe połączenie, pozorna sprzeczność ale możliwa, jestem wszak kobietą). Niepoprawna optymistka i matka dzieciom (dorosłym). Kobieta pracująca, miłośniczka slowlife, pływania, literatury i filmów z Azji. Podróżniczka - póki co tylko palcem po mapie bo wszystko przede mną w drugiej połowie życia!

Zostaw odpowiedź

Twój e-mail nie zostanie opublikowany