Kolejny poranek w przedszkolu. Dziecko płacze i nie chce oderwać się od mamy. Łzy leją się strumieniem. Łzy nie tylko malucha. W głowie pojawia się myśl, że może lepiej oszczędzić mu tego stresu.

Pomijając kwestię, czy to możliwe dla pracujących rodziców, zastanówmy się, czy to rozwiązanie ma dobre strony.

Optymalny wiek do przedszkola

Nie ma optymalnego wieku, w którym dziecko powinno zacząć uczęszczać do przedszkola. Są trzylatki, które bardzo szybko adaptują się do nowej sytuacji, są takie, które potrzebują na to pół roku. Zdolności przystosowawcze dzieci w tym samym wieku są różne. To, jak szybko dziecko zaakceptuje przedszkole , zależy od indywidualnych predyspozycji dziecka oraz tego, jak było wychowywane przez pierwsze trzy lata życia. Największe problemy z przystosowaniem się mają dzieci, które miały mało doświadczeń w relacjach z osobami dorosłymi i rówieśnikami, są nieśmiałe, lękliwe, ich rodzice są nadopiekuńczy, nie potrafią mądrze wyznaczyć granic.

Niezależnie jednak od tego, czy adaptacja przebiega szybko i łatwo czy trudno i długo, pamiętać należy, że dziecko będzie musiało wejść do grupy rówieśniczej i rozstać się z rodzicami po ukończeniu szóstego roku życia. Rozstanie będzie dla niego tak samo trudne jak dla trzylatka. Dla dziecka dołączającego do grupy w wieku sześciu lat trudne będzie także to, że trafi do „zaprawionych w bojach” rówieśników a ono pozbawione będzie pewnych doświadczeń społecznych i emocjonalnych, które można zdobyć tylko w grupie rówieśniczej. Dlatego należy uzbroić się w cierpliwość i pomóc dziecku przejść trudną drogę adaptacji przedszkolnej, gdy jest młodsze, bo to będzie procentować w latach późniejszych.

Po co dziecku przedszkole?

Dziecko od urodzenia jest istotą społeczną, ale aby mogło w przyszłości pełnić role społeczne i współuczestniczyć w kulturze, konieczny jest długotrwały proces socjalizacji.To, w jakim wieku człowiek osiąga dojrzałość społeczną, zależy od różnorodnych czynników, w tym od jakości wpływów wychowawczych oddziałujących na stopniowe uspołecznienie się dziecka. Miarą tej dojrzałości jest zdolność do sprostania zadaniom rozwojowym typowym dla danego okresu życia.

Dobrze zorganizowany przedszkolny proces wychowania i nauczania w grupie rówieśniczej należy do palety czynników warunkujących tempo i zakres społeczno- emocjonalnego rozwoju dziecka. Dobrze jest mieć świadomość, że w porównaniu z nawet najbardziej kochającą babcią czy doskonałą opiekunką, które mogłyby zaopiekować się dzieckiem, przedszkole ma liczne zalety.

Uczy samodzielności – maluch ćwiczy ubieranie się i rozbieranie, korzystanie z toalety, jedzenie łyżką, widelcem, wycieranie nosa itd. W domu chętnie go wyręczamy, w przedszkolu z czasem zaczyna radzić sobie sam.

Rozwija ruchowo – rytmika, gimnastyka korekcyjna, ćwiczenie sprawności rąk, tańce, zawody sportowe, a nawet zabawa na placu zabaw rozwijają zmysły, pozwalają na wyładowanie energii, ćwiczą sprawność fizyczną.

Rozwija społecznie – we wspólnych zabawach i naśladując kolegów dziecko przyswaja różne umiejętności, może pomagać innym, przeżywać pierwsze waśnie i pierwsze przyjaźnie. Dowiaduje się w praktyce, co to współdziałanie i kompromis. Uczy się samodzielnie określać, czego chce i rozwiązywać problemy i konflikty.

Przygotowuje do szkoły – w przedszkolu dziecko uczy się nie tylko literek i cyferek, ale także ćwiczy koncentrację uwagi, uczy się sprzątania po sobie, kończenia rozpoczętych zadań, spełniania poleceń, ponoszenia konsekwencji swoich zachowań.

Rozszerza horyzonty – przedszkolak poznaje nowe, ważne dla niego dorosłe osoby, które w wielu sprawach mogą stać się do niego wzorcami. Uczy się w ten sposób, że można ufać nie tylko mamie i tacie czy babci. Uczy się także, że dorośli są różni i różnie z nimi trzeba postępować.

O Autorze

REDAKTOR DZIAŁU WYCHOWANIE

Racjonalna i logiczna. Marzycielka (ciekawe połączenie, pozorna sprzeczność ale możliwa, jestem wszak kobietą). Niepoprawna optymistka i matka dzieciom (dorosłym). Kobieta pracująca, miłośniczka slowlife, pływania, literatury i filmów z Azji. Podróżniczka - póki co tylko palcem po mapie bo wszystko przede mną w drugiej połowie życia!

Zostaw odpowiedź

Twój e-mail nie zostanie opublikowany