Autyzm to zaburzenie, które ma wpływ na całą rodzinę osoby chorej, nie tylko na nią samą. Rodzice często odczuwają te same uczucia związane z chorobą dziecka:

  • poczucie winy, że dziecko cierpi na autyzm,
  • wstyd i skrępowanie wobec innych osób z powodu jego zachowania,
  • lęk o przyszłość syna lub córki,
  • nadmierną odpowiedzialność za dziecko,
  • bezradność w związku z problemami dziecka,
  • złość z powodu braku czasu dla siebie,
  • gniew i frustrację, ponieważ dziecko cierpi na zaburzenia ze spektrum autyzmu.

Jak sobie z tym poradzić?

  1. Poproś specjalistę o informacje na temat sytuacji dziecka i swojej. Jeśli czegoś nie wiesz lub nie rozumiesz, zadawaj kolejne pytania. To Twoje prawo.
  2. Sprawdź, czy w Twoim miejscu zamieszkania działają instytucje świadczące pomoc psychologiczną rodzinom osób z autyzmem, stowarzyszenia rodziców dzieci dotkniętych autyzmem, które mogą dać Ci wsparcie.
  3. Spróbuj zaakceptować fakt, że Twoje dziecko lub wnuk jest osobą dotkniętą autyzmem. Pamiętaj, że to nie Twoja wina.

Autyzm – co wiedzieć należy.

Jest wiele rzeczy, które rodzice, opiekunowie i dziadkowie mogą zrobić, aby życie dziecka dotkniętego autyzmem i jego bliskich stało się łatwiejsze:

  • Zapewnić rutynę. Osoby z autyzmem dobrze się czują, gdy robią w kółko te same rzeczy. Znają je i wiedzą o co w nich chodzi. Rutyna daje im spokój.
  • Proste komunikaty, proste słowa. Dla dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, język to zagadka, dlatego potrzebują one prostych komunikatów, bez przenośni, ukrytych znaczeń i skomplikowanych zdań.
  • Cierpliwość wobec dziwnych zachowań. Wiele z niech wynika z tego, że dziecko z autyzmem inaczej odbiera bodźce, to co dla innych jest miłe i ciekawe, dla niego może być drażniące i trudne do zniesienia. Aby nauczyć się akceptowanych sposobów wyrażania swojego niezadowolenia lub dyskomfortu potrzebuje pomocy, bo samo sobie nie poradzi.
  • Nauka samodzielności. To, że dziecko ma specyficzne problemy nie znaczy, że trzeba je zwalniać z wykonywania czynności samoobsługowych czy obowiązków. Aby stać się w przyszłości niezależnym człowiekiem żyjącym w społeczeństwie, potrzebuje zarówno terapii społecznej, jak i bycia zaradnym w codziennych sprawach.
  • Dostrzeganie talentów i możliwości. Dzieci dotknięte autyzmem mają wiele różnych talentów, możliwości i zainteresowań. To przecież nie tylko osoby, z zaburzeniem!
  • Obecność. Oswojenie otaczającego świata jest możliwe dla dziecka tylko wtedy, gdy stoją koło niego kochający rodzice, dziadkowie, opiekunowie. Nie oznacza to jednak, że problemy dziecka mają stać się całym ich światem. Oprócz czasu poświęcanego dziecku, warto zadbać też o siebie, swój czas na odpoczynek, rozwijanie swoich zainteresowań i pielęgnowanie kontaktów z osobami, które się lubi i którym się ufa.
  • Kontakt fizyczny. Przytulanie, buziaki i inne tego typu sposoby okazywania uczuć są niezrozumiałe dla dziecka z autyzmem. Aby się ich nauczyło, potrzeba czasu i wielu powtórzeń. Trzeba też sprawdzić, co dziecko akceptuje i co mu się podoba. Jedne polubią buziaki na dobranoc, inne mocne przytulanie. Nie ma jednego wzoru.

O Autorze

WYCHOWANIE

Racjonalna i logiczna. Marzycielka (ciekawe połączenie, pozorna sprzeczność ale możliwa, jestem wszak kobietą). Niepoprawna optymistka i matka dzieciom (dorosłym). Kobieta pracująca, miłośniczka slowlife, pływania, literatury i filmów z Azji. Podróżniczka – póki co tylko palcem po mapie bo wszystko przede mną w drugiej połowie życia!

Zostaw odpowiedź

Twój e-mail nie zostanie opublikowany