Autyzm, a właściwie „zaburzenia ze spektrum autyzmu” to choroba dotykająca około 0,6% populacji Unii Europejskiej (dane Autism Europe, międzynarodowej organizacji działającej na rzecz poprawy jakości życia osób z autyzmem i ich rodzin oraz przestrzegania ich praw).

Nie ma jednolitego obrazu choroby, dlatego mówi się o „spektrum”, praktycznie każdy chory może prezentować różne, zbliżone objawy o różnym stopniu nasilenia.

Jakie są osoby z autyzmem?

Różne, ale wszystkie posiadają:

  • Problem z zawieraniem relacji z innymi ludźmi: nie rozpoznają mimiki i uczuć innych osób, często nie nawiązują kontaktu wzrokowego lub patrzą „przez” człowieka, nie wiedzą jak rozpocząć i podtrzymać rozmowę.
  • Problem z panowaniem nad swoim zachowaniem: łatwo wpadają w niepokój i lęk prowadzące do zachowań agresywnych ( wulgarne lub obraźliwe słowa, rzucanie przedmiotami) lub autoagresywnych; wiele osób z tym zaburzeniem inaczej niż reszta ludzi odbiera bodźce płynące ze zmysłów, co powoduje, że światło, dźwięk, smak, zapach, dotyk mogą wywoływać inne niż u wszystkich reakcje (ból, strach, fascynację) i związane z nimi nietypowe zachowania.
  • Problem z rozumieniem relacji społecznych oraz reguł nimi rządzących: to z tego powodu osoby z autyzmem łamią zasady współżycia społecznego.
  • Problem z porozumiewaniem się z otoczeniem: wielu chorych nie mówi i nie komunikuje się za pomocą gestów, u wielu mowa rozwija się o wiele później niż zwykle, osoby mówiące często nie rozumieją znaczenia wypowiadanych i słyszanych słów.
  • Problem z rozumieniem mowy powodujący niewykonywanie poleceń, niemożność zrozumienia żartów, przysłów, powiedzeń.
  • Problem z rozwijaniem wyobraźni, rozumieniem pojęć abstrakcyjnych (takich jak: przyjaźń, lojalność); u dzieci występuje trudność z rozwinięciem zabawy polegająca na nietypowym sposobie korzystania z zabawek oraz brakiem zabawy z innymi dziećmi.
  • Tendencję do zachowań stereotypowych i rytuałów (np. związanych z wsiadaniem do metra, jedzeniem i innymi codziennymi czynnościami).
  • Częsty problem z koncentracją.
  • Tendencję do kierowania uwagi na niefunkcjonalnych właściwościach przedmiotów.

Autyzm dotyka wszystkich sfer rozwoju człowieka, powodując całościowe zaburzenie funkcjonowania. Często towarzyszy mu obniżenie lub upośledzenie inteligencji, jak również inteligencja w normie lub znacznie powyżej normy.

Sytuacja osób cierpiących na zaburzenia ze spektrum autyzmu jest w Polsce wciąż bardzo trudna. Diagnoza jest stawiana z reguły u młodszych dzieci (poniżej 3 r. ż.), ale wciąż zdarza się, że wielu chorych diagnozowanych jest dopiero w wieku nastoletnim i dorosłym. Dzieje się tak z wielu powodów. Wiele społecznych zachowań dziecka, które są sygnałem zaburzenia jest interpretowanych przez otoczenie jako przejaw temperamentu lub złego wychowania.

Nadal istnieje trudność w dostępie do diagnozy, a czas oczekiwania na wizytę u wyspecjalizowanego diagnosty to nierzadko rok. Wielu rodziców, co nie dziwi, odczuwa lęk przed zdiagnozowaniem zaburzenia i znajduje wytłumaczenie dla trudnych, dziwacznych zachowań dziecka. Zwłaszcza, że w Polsce nadal często o chorobach się nie mówi.

Jeśli więc spotkacie autystę, nie traktujcie go jak odmieńca lub okropnego, niewychowanego egoistę. To dzieci, młodzież i dorośli, którzy chcą, tak jak my wszyscy nawiązywać relacje z innymi ludźmi tylko robią to w odmienny, nieakceptowany sposób, bo inaczej nie dają rady. A ich rodzice nie są niewydolnymi, zaniedbującymi swoje dzieci słabeuszami tylko ludźmi postawionymi wobec trudnego zadania wspierania swoich dzieci, których cechy są trudne do zaakceptowania.

Chcesz wiedzieć więcej? Czytaj:

Twoje dziecko lub wnuk cierpi na zaburzenia ze spektrum autyzmu. Jak mu pomóc? Jak pomóc sobie?

O Autorze

WYCHOWANIE

Racjonalna i logiczna. Marzycielka (ciekawe połączenie, pozorna sprzeczność ale możliwa, jestem wszak kobietą). Niepoprawna optymistka i matka dzieciom (dorosłym). Kobieta pracująca, miłośniczka slowlife, pływania, literatury i filmów z Azji. Podróżniczka - póki co tylko palcem po mapie bo wszystko przede mną w drugiej połowie życia!

Zostaw odpowiedź

Twój e-mail nie zostanie opublikowany